۱۱ اسفند ۱۴۰۳
همکاران عزیز،
امسال ماه مبارک رمضان، ماه بهار قرآن، با شتابی دل‌نشین از بهار طبیعت پیشی گرفته و هدیه‌ای الهی را به همراه آورده است: فرصتی ناب برای خانه‌تکانی دل‌ها، هم‌زمان با خانه‌تکانی که در فرهنگ دیرینه‌مان ریشه دارد. این بار، بیایید نه تنها خانه‌هایمان، بلکه قلب‌هایمان را نیز از زنگارهای روزمرگی پاک کنیم. با نظم و سبکی معنوی در خوردن و آشامیدن، به مهمانی خدا برویم و با گفتن «الهی العفو» و زمزمه‌ی «یا مقلب القلوب»، دل‌ها را به سوی نور هدایت کنیم.
چه زیباست این هم‌نواییِ رمضان و نوروز! ماهی که طعم بندگی را به کام‌مان می‌چشاند و عیدی که نوید بخش زندگی‌ای تازه است. این فرصت طلایی، فرصتی است برای چشیدن سحرهای آرام، برای پهن کردن سفره‌های افطاری در انتظار شکوفه‌های بهار، و برای رفتن به خلوت‌هایی که در آن، تنها صدای قلب‌مان و نجوایمان با خدا به گوش می‌رسد.
امیدوارم این روزها، اشتیاقی تازه در وجودمان بیافریند تا معنای زندگی را در نیک زیستن و نیک خواستن برای همه جهانیان جست‌وجو کنیم. بیایید از این فرصت بی‌نظیر استفاده کنیم و برای یکدیگر دعا کنیم، چرا که دعا، پیوندی ناگسستنی میان قلب‌هاست.
و چه زیبا سروده است حافظ:
«چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی
آن شب قدر که این تازه براتم دادند»
رمضان‌تان پر از نور، و دل‌هایمان مالامال از امید و مهربانی باد.